Het Koninklijk Huis is vandaag met haar zaak begonnen tegen nieuwsgigant Associated Press. De Kroonprins zelf geeft aan persoonlijke hinder te  ondervinden van persfotografen die hen achterna zitten, en wil hard optreden tegen organisaties en fotografen die de  privésfeer van de koninklijke familie schendt. Dagblad Trouw verzet zich tegen de strikte opvattingen van de RVD en krijgt direct een ingezonden brief van de RVD met de titel: Laat Amalia en haar zusjes ongestoord spelen.

Het treurige aan het geheel is dat het Koninklijk Huis een zeer terechte strijd probeert te voeren, maar dit doet met een bijzonder inadequaat middel.

De kern van het bezwaar van de Koninklijke familie is dat Associated Press de mediacode schendt. Deze mediacode is – eenzijdig – door de Rijksvoorlichtingsdienst opgesteld, en omvat een argumentatie dataangenomen wordt” dat Nederlandse wetgeving inbreuk in privésfeer verbied en dat leden van de media die “handelen in overeenstemming met onderstaande code, uitgenodigd kunnen worden” voor mediamomenten.

Een alleraardigste code, maar toch geenszins een dwingend geheel. De code is een eenzijdige verklaring van de RVD, waarbij de privacy van de Oranjes wordt afgekocht met uitnodigingen voor geregiseerde persmomenten. Journalisten die de code niet onderschrijven (zoals weekblad Privé) krijgen simpelweg geen uitnodiging.

De reden dat AP nu op de korrel genomen wordt is dat zij wél onlangs een fotograaf hebben gezonden naar een geregiseerd persmoment op het strand. Door in te gaan op de uitnodiging van de RVD voor dat persmoment geeft AP aan de mediacode te steunen, aldus de RVD.

Zo werkt de samenleving natuurlijk niet. Eenzijdige codes maken nog geen wetten, en uitnodigingen accepteren is niet hetzelfde als contracten tekenen. De RVD krijgt van mij alle steun in haar strijd, maar doet er goed aan zinnige – en professionelere – instrumenten van stal te halen.