De Nederlandse afdeling van Amnesty International gaat de laatste tijd door veel veranderingen. De betrokkenheid van leden verandert, de doelstellingen verschuiven (richting armoede!), en ook de verharding van het maatschappelijke debat heeft zijn weerslag op de organisatie. Ook intern is de organisatie aan het veranderen, waarbij zelfs nu de Algemene Ledenvergadering (in Amnesty jargon altijd de AV) plaats moet maken voor een gekozen Ledenraad. En voor die Ledenraad heb ik me verkiesbaar gesteld.De Ledenraad zal hét forum zijn voor de belangrijke beleidsdiscussies binnen Amnesty. Een belangrijk thema dat ik graag op de agenda wil zetten is de nadruk die Amnesty tegenwoordig op armoede legt. Ik vind het verbazingwekkend dat Amnesty zelfs een subsidieaanvraag voor ontwikkelingssamenwerking heeft ingediend bij de Rijksoverheid, geheel in strijd met haar eigen nadruk op onafhankelijkheid van overheden. Met de benoeming van Salil Shetty tot SG van Amnesty (voormalig hoofd van het MDG-project bij de VN) is het meer dan ooit nodig dat aandacht blijft voor de klassieke Mensenrechtenschendingen die nog steeds wereldwijd voorkomen.

In het kort zijn mijn speerpunten:

– Een Amnesty dat zich onverminderd blijft inzetten voor diegenen die hun rechten geschonden zien

– Een Amnesty dat zich aanpast aan veranderende omstandigheden zonder haar doelstellingen uit het oog te verliezen

– Een Amnesty dat zich blijft professionaliseren, zowel met de betaalde als de onbetaalde medewerkers

– Een Ledenraad die er niet is om het bestuur altijd gelijk te geven, maar om leden een stem te geven

– Een Ledenraad ie het nadrukkelijk als haar taak ziet om in contact met alle leden te blijven